سبزه خوابیده طرف گلستان تواند

شب نشینان عاشق افسانه های زلف تو

صبح خیزان واله چاک گریبان تواند

سبزپوشان فلک، چون سرو، با این سرکشی

آتشین رویان که می بردند ازدلها قرار

چون سپند امروز یکسر پایکوبان تواند

چون صدف، جمعی که گوهر می فشاندند از دهن