چون سپند امروز یکسر پایکوبان تواند

سبزپوشان فلک، چون سرو، با این سرکشی

سبزه خوابیده طرف گلستان تواند

آتشین رویان که می بردند ازدلها قرار

چون صدف، جمعی که گوهر می فشاندند از دهن

حلقه در گوش لب لعل سخندان تواند

صائب افکار تو دل را زنده می سازد به عشق