حلقه در گوش لب لعل سخندان تواند

آتشین رویان که می بردند ازدلها قرار

چون سپند امروز یکسر پایکوبان تواند

چون صدف، جمعی که گوهر می فشاندند از دهن

صائب افکار تو دل را زنده می سازد به عشق

زین سبب صاحبدلان جویای دیوان تواند