که جز به گریه بی اختیار نگشاید

دل از مشاهده لاله زار نگشاید

ز دستهای حنابسته کار نگشاید

ز اختیار جهان، عقده ای است در دل من

خوش آن صدف که گر از تشنگی کباب شود

دهان خویش به ابر بهار نگشاید

شکایت گره دل به روزگار مبر