شرح شبهای دراز هجر از زلف است بیش

قامت چون شمع در محراب آغوشم گذار

گر به هشیاری حجاب حسن مانع می شود

در سر مستی سری یک بار بر دوشم گذار

پنبه ای بر لب ازان صبح بناگوشم گذار

می چکد چون شمع صائب آتش از گفتار من

صرفه در گویایی من نیست، خاموشم گذار