قاف تا قاف جهان آوازه من رفته است

در سرانجام غبار خویش حیران مانده ام

جذبه دریا به فکر سیل من خواهد فتاد

پا به گل هر چند در صحرای امکان مانده ام

گر چه چون عنقا ز چشم خلق پنهان مانده ام

چون سکندر تشنه لب بسیار دارم هر طرف

گر چه در ظلمت نهان چون آب حیوان مانده ام