می خورم بر یکدگر از جنبش مژگان او

وز غلط بینی در آیینه دیگر زدم

چون کف دریا پریشان سیر شد دستار من

بس که چون دریا، کف از شور جنون بر سر زدم

من که چندین بار تنها بر صف محشر زدم

هر چه می آرد رعونت، دشمن جان من است

تیغ خون آلود شد گر شاخ گل بر سر زدم