به کار دیگران کن ساقی این جام صبوحی را

ز لطف ساقیان، سجاده تزویر بر دوشم

ازان روزی که بر بالای او آغوش وا کردم

دگر نامد به هم چون قبله از خمیازه آغوشم

که تا فردای محشر من خراب صحبت دوشم

ز چشمش مستی دنباله داری قسمت من شد

که شد نومید صبح محشر از بیداری هوشم