مرا که دست و دل از کار می شود، چه کنم

نخوانده بوی گل آید اگر به خلوت من

ز نازکی به دلم بار می شود، چه کنم

توان به دست و دل از روی یار گل چیدن

گرفتم این که حیا رخصت تماشا داد

نگاه پرده دیدار می شود، چه کنم

نفس درازی من نیست صائب از غفلت