گرفتم این که حیا رخصت تماشا داد

ز نازکی به دلم بار می شود، چه کنم

توان به دست و دل از روی یار گل چیدن

مرا که دست و دل از کار می شود، چه کنم

نگاه پرده دیدار می شود، چه کنم

نفس درازی من نیست صائب از غفلت

دلم گشوده ز گفتار می شود، چه کنم