گر چه در آغوش بحر بیکران افتاده ایم

بر نمی دارد عمارت این زمین شوره زار

ما عبث در فکر تعمیر جهان افتاده ایم

از کشاکش یک نفس چون موج فارغ نیستیم

چهره آشفته حالان نامه واکرده ای است

گر چه ما در عرض مطلب بی زبان افتاده ایم

کجروی در کیش ما کفرست صائب همچو تیر