چهره آشفته حالان نامه واکرده ای است

ما عبث در فکر تعمیر جهان افتاده ایم

از کشاکش یک نفس چون موج فارغ نیستیم

گر چه در آغوش بحر بیکران افتاده ایم

گر چه ما در عرض مطلب بی زبان افتاده ایم

کجروی در کیش ما کفرست صائب همچو تیر

از چه دایم در کشاکش چون کمان افتاده ایم؟