جایی که سخن سبز نگردد، نتوان گفت

از کثرت خار از گل بی خار گذشتیم

این باده زیاد از دهن ساغر ما بود

مخمور ز لعل لب دلدار گذشتیم

چون طوطی ازان آینه رخسار گذشتیم

خاری نشد آزرده به زیر قدم ما

چون سایه ابر از سر گلزار گذشتیم