غبار دیده فزاید ز پیرهن بی تو

صدف ز دوری گوهر، چمن ز رفتن گل

چنان به خاک برابر نشد که من بی تو

شود ز شیشه خالی خمار می افزون

به چشم شبنم این بوستان گل افتاده است

ز بس گریسته در عرصه چمن بی تو

ز ما توقع پیغام و نامه بیخبری است