به چشم شبنم این بوستان گل افتاده است

چنان به خاک برابر نشد که من بی تو

شود ز شیشه خالی خمار می افزون

غبار دیده فزاید ز پیرهن بی تو

ز بس گریسته در عرصه چمن بی تو

ز ما توقع پیغام و نامه بیخبری است

گره فتاده به سررشته سخن بی تو