ز ما توقع پیغام و نامه بیخبری است

غبار دیده فزاید ز پیرهن بی تو

به چشم شبنم این بوستان گل افتاده است

ز بس گریسته در عرصه چمن بی تو

گره فتاده به سررشته سخن بی تو

تو رفته ای به غریبی و از پریشانی

شده است شام غریبان مرا وطن بی تو