به این خرسندم از نسیان روزافزون پیریها

گران گشتم به چشمش همچو خواب آهسته آهسته

سرایی را که صاحب نیست، ویرانی است معمارش

دل بی عشق، می گردد خراب آهسته آهسته

که از دل می برد یاد شباب آهسته آهسته

دلی نگذاشت در من وعده های پوچ او صائب

شکست این کشتی از موج سراب آهسته آهسته