ز تو در نزع می گردد هویدا

ولی هر لحظه می گردد مبدل

در آخر هم شود مانند اول

هر آنچ آن گردد اندر حشر پیدا

تن تو چون زمین سر آسمان است

حواست انجم و خورشید جان است

چو کوه است استخوانهایی که سخت است