چو کوه است استخوانهایی که سخت است

ز تو در نزع می گردد هویدا

تن تو چون زمین سر آسمان است

حواست انجم و خورشید جان است

نباتت موی و اطرافت درخت است

تنت در وقت مردن از ندامت

بلرزد چون زمین روز قیامت