کای عتیبه! دل تو می خواهد

او پری بود و دیگران مردم

پای از آن جمع بر کناره نهاد

بر سرم ایستاد و لب بگشاد

وصل آن کز غم تو می کاهد؟

هیچ داری سر گرفتاری

کز غمت بر دلش بود باری؟