غزلی سینه سوز کرد آغاز

بعد دیری به خویش باز آمد

رخ به خون تر، ترانه ساز آمد

شد خروشان به دلخراش آواز

کای ز من دور رفته صد منزل!

کرده منزل چو جانم اندر دل!

گرچه راه فراق می سپری،