کای ز من دور رفته صد منزل!

رخ به خون تر، ترانه ساز آمد

شد خروشان به دلخراش آواز

غزلی سینه سوز کرد آغاز

کرده منزل چو جانم اندر دل!

گرچه راه فراق می سپری،

سوی خونین دلان نمی گذری