سوی خونین دلان نمی گذری

کای ز من دور رفته صد منزل!

کرده منزل چو جانم اندر دل!

گرچه راه فراق می سپری،

خواهشم بین، مباش ناخواه ام!

کز دو عالم همین تو را خواهم

بی تو بر من بلای جان باشد