با دهانی ز قیل و قال خموش

خرده دان را بود نگونساری

همه ملک جهان، حقیر بود

زآنکه آخر فناپذیر بود

می کنم از زبان حال، خروش

آن خروشی که گوش جان شنود

بلکه اهل خرد به آن گرود