مانده در سودا از آن سرمایه اند

از تو بر عالم فتاده سایه ای

خوبرویان را شده سرمایه ای

عاشقان افتاده آن سایه اند

تا ز لیلی سر حسنش سر نزد

عشق او آتش به مجنون در نزد

تا لب شیرین نکردی چون شکر