آن دو عاشق را نشد خونین، جگر

تا ز لیلی سر حسنش سر نزد

عشق او آتش به مجنون در نزد

تا لب شیرین نکردی چون شکر

تا نشد عذرا ز تو سیمین عذار

دیده وامق نشد سیماب بار

تا به کی در پرده باشی عشوه ساز