لیک ازینها هیچ در گوشم نماند

خوش شدم ز آن چاره سازیهای او

شاد از آن مسکین نوازیهای او

در سخن با من بسی گوهر فشاند

صبحدم کز روی بستر خاستم

از خرد تعبیر آن درخواستم

گفت: این لطف و رضاجویی زشاه،