از خرد تعبیر آن درخواستم

در سخن با من بسی گوهر فشاند

لیک ازینها هیچ در گوشم نماند

صبحدم کز روی بستر خاستم

گفت: این لطف و رضاجویی زشاه،

بر قبول نظم من آمد گواه

یک نفس زین گفت و گو منشین خموش!