بر قبول نظم من آمد گواه

صبحدم کز روی بستر خاستم

از خرد تعبیر آن درخواستم

گفت: این لطف و رضاجویی زشاه،

یک نفس زین گفت و گو منشین خموش!

چون گرفتی پیش، در اتمام کوش!

چون شنیدم از وی این تعبیر را