کن سخن آید گران بر طبع من

چون سخن با ساق و پای او رسید

ز آن، زبان در کام می باید کشید

زآنکه می ترسم رسد جایی سخن

بود آن سری ز نامحرم نهان

هیچ کس محرم نه آن را در جهان

بل، که دزدی پی به آن آورده بود