بود آن سری ز نامحرم نهان

ز آن، زبان در کام می باید کشید

زآنکه می ترسم رسد جایی سخن

کن سخن آید گران بر طبع من

هیچ کس محرم نه آن را در جهان

بل، که دزدی پی به آن آورده بود

هر چه آنجا بود، غارت کرده بود