گوی بردی از همه با صد شتاب

گرد یک مه حلقه کرده صد هلال

گرچه بودی زخم چوگان از همه

بود چابک تر سلامان از همه

گوی مه بود و سلامان آفتاب

آری، آن کس را که دولت یار شد

وز نهال بخت برخوردار شد،