گوی مه بود و سلامان آفتاب

گرچه بودی زخم چوگان از همه

بود چابک تر سلامان از همه

گوی بردی از همه با صد شتاب

آری، آن کس را که دولت یار شد

وز نهال بخت برخوردار شد،

هیچ چوگان زیر این چرخ کبود