چشم خویش از طلعت شاهد بپوش!

روی در معنی کن این آیینه را!

تا شود گنج معانی سینه ات

غرق نور معرفت آیینه ات

بیش ازین در صحبت شاهد مکوش!

بر چنین آلوده ای مفتون مشو!

وز حریم عافیت بیرون مشو!