بر چنین آلوده ای مفتون مشو!

غرق نور معرفت آیینه ات

چشم خویش از طلعت شاهد بپوش!

بیش ازین در صحبت شاهد مکوش!

وز حریم عافیت بیرون مشو!

بودی از آغاز عالی مرتبه

برفراز چرخ بودت کوکبه