گاه با طاووس در جولانگری

هر نفس از چشمه ساری خورده آب

گاه با بلبل به گفتار آمده

گاه با طوطی شکرخوار آمده

گاه در رفتار با کبک دری

قصه کوته، دل پر از عیش و طرب

هر دو می بردند روز خود به شب