هر دو می بردند روز خود به شب

گاه با طاووس در جولانگری

گاه در رفتار با کبک دری

قصه کوته، دل پر از عیش و طرب

خود چه ز آن بهتر که باشد با تو یار

در میان و عیب جویان بر کنار

در کنار تو به جز مقصود نی