چاره جوی از عقل دوراندیش تو

نی توان ابسال را آورد باز

نی سلامان را توان شد چاره ساز

گفتم اینک مشکل خود پیش تو

رحمتی فرما! که بس درمانده ام

در کف صد غصه مضطر مانده ام

داد آن دانا حکیم او را جواب