قصر تو چون کاخ فلک سربلند

از بن هر موی تراود برون

سود سر، ایوان تو را بر سپهر

شمسه آن گشته معارض به مهر

حادثه را قاصر از آنجا کمند

حارس ابواب تو بر بدسگال

بسته پی حفظ تو راه خیال