سود سر، ایوان تو را بر سپهر

آورد آن سوختگی بر تو زور

هر دمت از درد دو صد قطره خون

از بن هر موی تراود برون

شمسه آن گشته معارض به مهر

قصر تو چون کاخ فلک سربلند

حادثه را قاصر از آنجا کمند