شهری از آسیب تو غارت شود

ظلم تو ظلم همه عالم شود

خواجه به خانه چو بود دف سرای

اهل سرایش همه کوبند پای

تات یکی خانه عمارت شود

کاش کنی ترک عمارتگری

تا نکشد کار، به غارتگری