چهره پر گرد کن از خاک نیاز!

دیو، کافرمنش و بی باک است

نکند طبع ملک میل گناه

ناید از توبه گری دیو به راه

مژه از خون جگر رنگین ساز!

جامه خود چو فلک زن در نیل!

به درون شعله فکن چون قندیل!