مژه از خون جگر رنگین ساز!

نکند طبع ملک میل گناه

ناید از توبه گری دیو به راه

چهره پر گرد کن از خاک نیاز!

جامه خود چو فلک زن در نیل!

به درون شعله فکن چون قندیل!

ز آتش دل شده ام گرم نفس