جامه خود چو فلک زن در نیل!

ناید از توبه گری دیو به راه

چهره پر گرد کن از خاک نیاز!

مژه از خون جگر رنگین ساز!

به درون شعله فکن چون قندیل!

ز آتش دل شده ام گرم نفس

در گنه سوزی ام این آتش بس!