چو دونان جغد این ویرانه گشتی؟

تویی آن دست پرور مرغ گستاخ

که بودت آشیان بیرون ازین کاخ

چرا ز آن آشیان بیگانه گشتی؟

بیفشان بال و پر ز آمیزش خاک

بپر تا کنگر ایوان افلاک!

ببین در رقص ارزق طیلسانان