بیفشان بال و پر ز آمیزش خاک

که بودت آشیان بیرون ازین کاخ

چرا ز آن آشیان بیگانه گشتی؟

چو دونان جغد این ویرانه گشتی؟

بپر تا کنگر ایوان افلاک!

ببین در رقص ارزق طیلسانان

ردای نور بر عالم فشانان