بپر تا کنگر ایوان افلاک!

چرا ز آن آشیان بیگانه گشتی؟

چو دونان جغد این ویرانه گشتی؟

بیفشان بال و پر ز آمیزش خاک

ببین در رقص ارزق طیلسانان

ردای نور بر عالم فشانان

همه دور شباروزی گرفته