گرفتی صاحب کالا اسیرش

در آن ایام هر کس اهل دین بود

بر او حکم شریعت اینچنین بود

که دزدی هر که گشتی پای گیرش

دگر باره به تزویر، آن بهانه

چو کرد آماده، بردش سوی خانه

به رویش چشم روشن، شاد بنشست