اگر خورشید باشد ره نیابد

به یوسف بود روحش راحت اندوز

به یوسف بود چشمش دیده افروز

بلی هر جا کز آن سان مه بتابد

چه گویم کن چه حسن و دلبری بود

که بیرون از حد حور و پری بود

مهی بود از سپهر آشنایی