ازو کون و مکان پر روشنایی

چه گویم کن چه حسن و دلبری بود

که بیرون از حد حور و پری بود

مهی بود از سپهر آشنایی

نه مه، هیهات! روشن آفتابی

مه از وی بر فلک افتاده تابی

چه می گویم؟ چه جای آفتاب است!